Hoe het begonnen is

Na een korte carrière als de jongste filmrecensent van het westelijk halfrond werd ik copywriter in een middelgroot reclamebureau.

Ik wist niet dat er zoiets bestond als een reclamebureau. En ook niet wat een copywriter precies deed.

Door een speling van het lot zat ik daar. En ik schreef.

Ik schreef van alles en nog wat. Het was leuk werken voor een tweeëntwintigjarige outsider die wou leven van zijn pen. Slogans bedenken, radiospotjes maken, krantjes volschrijven. Er zijn ergere dingen om je brood mee te verdienen.

Maar.

Tachtig procent van wat dat bureau voor de klant maakte, dééd niks voor die klant. Ik vroeg me af waarom die zoveel betaalde voor de onzin die wij uit onze mouw schudden, terwijl hij daar weinig of niks voor terugkreeg. Was er überhaupt wel iemand die iets had aan wat wij maakten?

Dat begon me dwars te zitten.

Ik zat er net aan te denken om met copywriting te kappen en mij op het scenarioschrijven te storten, toen de bliksem insloeg.

Dat was op een avond in een hogeschool in Antwerpen.

Een uitgever gaf er met veel passie en humor een voordracht over iets dat direct response copywriting heette. Ineens zag ik het licht.

Met direct response copywriting kun je een bedrijf uit de grond stampen, doen groeien en gezond houden. Je kunt er iemand mee redden van het faillissement. Je kunt er geld mee inzamelen voor het goede doel. Je kunt er bergen mee verzetten.

Die avond besloot ik om direct response copywriter te worden.

Een hele goeie, want anders kun je die bergen niet verzetten.

De volgende dag schreef ik een brief naar de spreker. Of ik bij hem in de uitgeverij mocht komen copywriten. Het was mijn allereerste verkoopbrief. En bingo!

Een paar weken later al vloog ik met mijn nieuwe baas naar München voor het driedaags seminar van Siegfried Vögele.

Mijn anderhalf jaar op de uitgeverij was een geweldige leerschool.

Ik leerde David Ogilvy kennen, Herschell Gordon Lewis, Joseph Sugarman en de onnavolgbare Gary Halbert. John Caples, Claude Hopkins, Bill Jayme, Eugene Schwartz en nog vele anderen. Ik las alles over die gasten en van die gasten. En alles wat ik verder over het vak kon vinden.

I was hooked like a fish!

Ik leerde dat direct response copywriting een interessante combinatie is van toegepaste kunst en wetenschap. Je hebt er talent voor nodig, veel mensenkennis en een groot inlevingsvermogen en je kunt de mechanismen van het vak leren. Je moet creatief zijn, maar je tegelijk baseren op wat werkt en wat niet werkt. Er zijn regels, wetten en principes, maar die kun je overstijgen of naast je neerleggen. Dat sprak mij allemaal erg aan. Dat, en de kick van de respons, natuurlijk.

Amper drieëntwintig was de outsider en hij had een leuke manier gevonden om te leven van zijn pen en met de resultaten van zijn schrijverij ook anderen blij te maken.

Dat was veel moeilijker geweest als filmrecensent.

*

Na een kleine twee jaar bij de uitgeverij trok ik naar wat destijds hét direct marketing agency van België was. Daar schreef ik direct response copy voor grote merken als De Standaard, Apple en KLM. Ook veel geleerd daar.

Maar ik ben en blijf een misfit, en het bureauleven bleek eens te meer niks voor mij. Zes jaar later besloot ik om te doen waarvan ik al droomde toen ik zestien was: een vrije vogel zijn en voor eigen rekening werken.

Het was de beste professionele beslissing die ik ooit genomen heb.

Laten we samen eens een project doen, en misschien vind jij dat dan ook.

Wat is jouw verhaal?

Laat me weten wat jouw professionele dromen en doelen zijn. Dan zien we of ik je kan helpen om die te realiseren. Als dat zo is, en als het klikt tussen ons, dan gaan we samen bergen verzetten.

Laat het succes van je marketing niet aan het toeval over.